نام علمی |
Sesamum indicum L. |
نام انگلیسی |
Oriental sesamum, benne oil plant, gingelly, teel oil plant. |
نام عربی |
سَمسَم |
نام های دیگر |
کونجوت (در آذربایجان)، جلجلان |
تیره گیاه |
از تیره کنجدیان (Pedaliaceae) |
مکان رویش |
به حالت کاشته شده در استانهای مازندران، کرمانشاه، خوزستان، بوشهر، فارسف کرمان و خراسان مشاهده می شود. |
گیاه شناسی |
گیاه یکساله، به ارتفاع 70 سانتی متر، برگها شکل و بزرگی شان در یک گیاه بسیار متفاوت است. کامل یا لوبدار در سطح بالایی بی کرک، در سطح پایینی کرکدار و دمبرگدار هستند.گلهای گیاه به رنگ سفید، قرمز یا ارغوانی می باشند. |
ترکیبات شیمیایی |
بر اساس یافته های موجود در مقالات، دانه های این گیاه محتوی 5.7% آب، 20% پروتئین، 3.7% خاکستر ، 3.2% فیبر، 54% چربی و 13.4% کربوهیدرات می باشند. در ضمن این دانه ها منبع خوبی برای مینرالها نیز هستند، پتاسیم، منیزیم، کلسیم و سدیم، مینرالهای گزارش شده در دانه های این گیاه هستند (7). |
بخش موثر اندام گیاه |
دانه ها، برگها، ریشه ها |
اثرات فارماکولوژیک در طب مدرن |
دانه های کنجد ملین، نرم کننده، مقوی مدر و شیر آور هستند. |
درجه سردی و گرمی |
گرم و تر در درجه اول |
خواص درمانی |
کاهش نیروی شهوت، زخم مثانه (هدایه)
|
عوارض جانبی و موارد احتیاط |
دیر هضم است بهتر است با عسل خورده شود. لِزج است و فساد معده می آورد. اگر بین دندانها بماند بوی دهان را ناخوش می کند. |
منابع |
1. الابنیه عن الحقایق الادویه، ابومنصور موفق هروي، انتشارات دانشگاه تهران،1371، ص 184
|