نام علمی |
Ficus carica L.
|
نام انگلیسی |
Common fig, fig tree |
نام عربی |
تین |
تیره گیاه |
از خانواده موراسه (Moraceae) |
مکان رویش |
جنگل های شمال ایران، آذربایجان، اصفهان، تهران، شیراز، خراسان، خوزستان، نواحی غرب ایران |
گیاه شناسی |
درختی است کوچک که بلندی آن 6-5 مترو گاهی بیشتر است. برگهای آن بزرگ پهن پنجه ای با بریدگی، دارای 5 قسمت شبیه به برگ مو خشن به رنگ سبز خاکستری است. میوه این گیاه، به طول 2-3 سانتی متر، سبز شونده، زرد شونده تا بنفش، با کرکهای کوتاه یا بدون کرک. |
ترکیبات شیمیایی |
از نظر شیمیایی در میوه انجیر مواد قندی و مواد ازته و کمی چربی و پروتئوز(Proteose)، آمینو اسید(Amino-acid)، لیپاز(Lipase)، کراوین(Cravin)، تایروزین(Tyrosine)، پروتئاز(Protease)، کاروتن(Carotin)، قند نیشکر، سروتی نیک اسید، مالیک اسید، سیتریک اسید، فسین(Ficin) و ویتامینA وجود دارد. و در برگهای آن فیکوسین(Ficusin) و برگاپتن(Bergaptene)، پپسین(Pepsin)، اوره آز(Urease)، پاپائین(Papain)، تایروزین(Tyrosine)، گلوتامین(Glutamine)، فیتوسترول(Phytosterol) و سیتوسترول یافت می شود. |
بخش موثر اندام گیاه |
میوه، برگ، ریشه ها، پوست و شیرابه گیاه |
اثرات فارماکولوژیک در طب مدرن |
میوه این گیاه مغذیف نرم کننده، آرام بخشف ملین و مسهل ضعیف است. شیره آن برای نابودی زگیل به صورت موضعی استفاده می شود. فیسین موجود در شیرابه خشک گیاه به عنوان ضد آسکاریس و کرمهای حلقوی می باشد. |
درجه سردی و گرمی |
گرم وتر |
خواص درمانی |
فلج شدن، سرفه کردن، تنکی سینه و نفس، برونشیت، فروافتادن کام، گرفتگی، درد شکم و درد پهلو، سل، بواسیر، ورم کبد، قطره قطره آمدن ادرار، امراض طحال، یرقان، بیماریهای کلیه، برش ونمش، تب هر چهار روزه ، سرخچه، سرخک، گرفتگی رحم، ذات الریه، ذات الجنب، زخمهای رحم، مسمومیت، سیاتیک |
طرز استفاده |
|
عوارض جانبی و موارد احتیاط |
شیره انجیر سمی است. نباید روی پوست به کار رود، کاربرد آن روی پوست ممکن است سبب حساسیت به نور شود. |
منابع |
1. الابنیه عن الحقایق الادویه، ابومنصور موفق هروي، انتشارات دانشگاه تهران،1371، ص
|