نام علمی |
Cinnamomum zeylanicum Nees.
|
نام انگلیسی |
Cinnamon tree, Ceylon cinnamon tree, cinnamon, cinnamum |
نام عربی |
قَرفه |
نام های دیگر |
دارچینی، دارصینی، سلیخه |
تیره گیاه |
از تیره برگ بوها (Lauraceae) |
مکان رویش |
این گیاه در ایران نمی روید، عموما پوست آن به عنوان یک ادویه مهم و معطر وارد ایران می شود (7). |
گیاه شناسی |
درختی همیشه سبز با ارتفاع متوسط، پوست صاف و معطر با بوی قوی خوشایند و تند.برگهای ساده، متقابل و چرمی، گلهای کوچک و سبز مایل به زرد، میوه بیضوی تا مستطیلی به رنگ ارغوانی تیره (7). |
ترکیبات شیمیایی |
اسانس این گیاه مورد مطالعه قرار گرفته و سینامالدئید (75%)، کامفر (56%) شناسایی شده اند. ترکیبات هیدروکربنی ترپنی و ترپنوئیدهای اکسیژنه، آلفا برگوموتن، آلفا کوپائن نیز با درصد بالایی شناسایی گردیده اند (6). |
بخش موثر اندام گیاه |
پوست خشک شده درخت دارچین |
اثرات فارماکولوژیک در طب مدرن |
به عنوان نیرو دهنده، قابض و عطر و طعم دهنده و ادویه کاربرد دارد. |
درجه سردی و گرمی |
گرم و خشک، در درجه سوم |
خواص درمانی |
سردرد، سرفه کردن، درد گلو، بیماریهای قلبی، ورم معده، سوء هضم، شهوه کلبی، سوء جذب، قی کردن، اسهال کردن، درد کبد، تب دق، حاملگی دروغین (هدایه)
|
عوارض جانبی و موارد احتیاط |
عوارض جانبی: گاهی واکنش های حساسیتی بر روی پوست و غشاء موکوسی ایجاد میگردد. هنگام مصرف مقادیر زیادی از دارچین یا مقادیر متوسطی از اسانس امکان ایجاد تاکی کاردی و افزایش حرکات دودی روده ای، تحریک تنفسی و تعریق از طریق تحریک مرکز وازوموتور و به دنبال آن فاز آرامش مرکزی که مشخصه آن خواب آلودگی و تضعیف است وجود دارد. اسانس دارچین محرک پوست و مخاط بوده و نبایستی به صورت خوراکی یا جلدی مصرف شود. گزارشهایی در مورد واکنش ازدیاد حساسیتی به سینام آلدئید و دیگر مواد متشکله اسانس دارچین وجود دارد.
|
منابع |
1. الابنیه عن الحقایق الادویه، ابومنصور موفق هروي، انتشارات دانشگاه تهران،1371، ص 154
|