نام علمی |
Ziziphora tenuir L. |
نام عربی |
زعتر، صعتر |
نام های دیگر |
کهلیک اُوتی (در آذربایجان) |
تیره گیاه |
Labiatae |
مکان رویش |
این گیاه پراکندگی قابل توجه در دشتها و دامنه های کوهستانی گرگان، مازندران، آذربایجان شرقی و غربی تا زنجان، کردستان، کرمانشاه، ایلام، همدان، اراک، لرستان، اصفهان، یزد، چهارمحال بختیاریف کهکیلویه و بویر احمد، فارس، کرمان، خوزستان، هرمزگان، سیستان و بلوچستان، خراسان، سمنان و تهران می روید (7). |
گیاه شناسی |
گیاهی است یکساله، ساقه به ارتفاع 10-20 سانتی متر، با برگهای انبوه پوشیده با کرکهای فراوان، گل آذین سنبله ای متراکم، دمگلها کوتاه (7). |
ترکیبات شیمیایی |
اسانس این گیاه دارای مصارف فراوانی است و از عمده ترین ترکیبات آن، الفا ترپینئول، تیمول، ژرانیل استات هستند. اثرات آنتی باکتریال و آنتی اکسیدانی برای اسانس این گیاه ثابت شده است (6). |
بخش موثر اندام گیاه |
اندام هوایی گیاه |
اثرات فارماکولوژیک در طب مدرن |
به عنوان داروی تقویت کننده معده و رفع در معده و شکم استفاده می شود. در ضمن اثرات آنتی میکروبیال و ضد التهاب نیز دارد. |
درجه سردی و گرمی |
گرم و خشک |
خواص درمانی |
آروغ، آب آوردن شکم (هدایه) |
عوارض جانبی و موارد احتیاط |
احتیاط: به علت وجود پولگون زیاد در اسانس گیاه از مصرف زیاد گیاه بایستی خودداری نمود. |
منابع |
1. الابنیه عن الحقایق الادویه، ابومنصور موفق هروي، انتشارات دانشگاه تهران،1371، ص
|